Pobyt w szpitalu bywa trudnym doświadczeniem – zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie. Dlatego każdy pacjent przebywający w podmiocie leczniczym ma prawo do opieki duszpasterskiej, zgodnie ze swoim wyznaniem i osobistymi potrzebami.

Prawo to stanowi istotny element poszanowania godności i autonomii pacjenta.

Na czym polega prawo do opieki duszpasterskiej?

Pacjent ma prawo do:

• kontaktu z duchownym swojego wyznania,
• rozmowy duszpasterskiej, modlitwy, spowiedzi lub przyjęcia posługi religijnej,
• korzystania z opieki duszpasterskiej zarówno w trakcie leczenia, jak i w sytuacjach szczególnych.

W przypadku pogorszenia stanu zdrowia lub zagrożenia życia, podmiot leczniczy ma obowiązek niezwłocznie umożliwić pacjentowi kontakt z duchownym.

Kto ponosi koszty opieki duszpasterskiej?

Koszty realizacji prawa pacjenta do opieki duszpasterskiej ponosi podmiot leczniczy. Pacjent nie jest obciążany dodatkowymi opłatami z tego tytułu.

Przykłady naruszenia prawa pacjenta do opieki duszpasterskiej

Do naruszenia prawa pacjenta może dojść m.in. w sytuacjach, gdy:

• odmawia się zapewnienia kontaktu z duchownym lub utrudnia się taki kontakt,
• personel nie reaguje na prośbę pacjenta o kontakt z osobą duchowną, w szczególności w stanie zagrożenia życia,
• nie zapewnia się odpowiednich warunków do rozmowy, spowiedzi lub modlitwy (np. brak parawanu, brak spokojnego miejsca),
• pacjent nie jest informowany, jacy duszpasterze pełnią posługę w szpitalu oraz w jaki sposób można się z nimi skontaktować.

Podstawa prawna

Prawo pacjenta do opieki duszpasterskiej gwarantuje:

Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta
(tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 581).