Pobyt w szpitalu to nie zawsze wyłącznie problem zdrowotny. Za hospitalizacją mogą kryć się trudności finansowe, niewystarczająca opieka ze strony bliskich, brak dachu nad głową, samotność czy brak możliwości samodzielnego funkcjonowania
po powrocie do domu. W takich sytuacjach Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej
w Starachowicach podejmuje działania, które wykraczają poza standardową opiekę medyczną. Pomaga pacjentom w rozwiązywaniu problemów socjalnych, organizacji dalszej opieki i znalezieniu wsparcia, którego potrzebują, by bezpiecznie wrócić
do środowiska lokalnego.

To ważny wymiar społecznej odpowiedzialności szpitala – troska nie tylko o zdrowie, ale również o godność, bezpieczeństwo i podstawowe potrzeby człowieka.

Nie tylko leczenie, ale również bezpieczeństwo i godność

Nie każdy pacjent opuszczający szpital może bezpiecznie wrócić do swojego domu. Dla osób samotnych, starszych, niesamodzielnych lub pozbawionych odpowiedniego wsparcia rodzinnego zakończenie hospitalizacji może oznaczać konieczność zmierzenia się z kolejnymi trudnościami. Niekiedy niezbędne jest zorganizowanie usług opiekuńczych, znalezienie miejsca pobytu, nawiązanie kontaktu z rodziną
lub uzyskanie pomocy ze strony instytucji społecznych.

W takich sytuacjach istotną rolę odgrywa pracownik socjalny Starachowickiego Szpitala. Rozpoznaje potrzeby pacjentów, wspiera ich w rozwiązywaniu problemów socjalnych, podejmuje interwencje i współpracuje z rodzinami oraz instytucjami odpowiedzialnymi za pomoc społeczną. Wśród nich znajdują się ośrodki pomocy społecznej (OPS), domy pomocy społecznej (DPS) i zakłady opiekuńczo-lecznicze (ZOL).

Celem tych działań jest zapewnienie pacjentom możliwie bezpiecznych warunków po zakończeniu leczenia oraz skoordynowanie dalszej pomocy odpowiednio do ich sytuacji zdrowotnej i życiowej. Szczególne znaczenie ma to w przypadku osób, które z powodu choroby, niepełnosprawności, trudnej sytuacji rodzinnej lub braku środków do życia nie są w stanie samodzielnie zadbać o swoje potrzeby.

Za każdą sprawą stoi człowiek

Skalę podejmowanych działań obrazują dane za wrzesień 2026 roku. W tym okresie pracownik socjalny szpitala zajmował się 45 bieżącymi sprawami dotyczącymi osób nieubezpieczonych. Pomagał również w organizacji umieszczenia 7 osób w domach pomocy społecznej oraz 1 osoby w podmiocie dla osób borykających się
z problemem bezdomności. Podjęto także działania związane z organizacją 6 pochówków – zarówno osób dorosłych, jak i płodów.

W 19 przypadkach konieczne były interwencje i współpraca z rodzinami pacjentów oraz innymi instytucjami. Dotyczyły one między innymi osób zaniedbanych, objętych niewystarczającą opieką lub wymagających zabezpieczenia potrzeb po zakończeniu hospitalizacji. W dwóch przypadkach udzielono pomocy w staraniach o miejsce
w zakładzie opiekuńczo-leczniczym. Działania obejmowały między innymi kompletowanie dokumentacji, poszukiwanie dostępnych miejsc oraz analizę trudności związanych z finansowaniem pobytu.

Praca socjalna obejmuje również sytuacje wymagające interwencji prawnej.
We wrześniu prowadzono sprawy sądowe dotyczące między innymi umieszczenia pacjentów w ZOL bez ich zgody. Podejmowano także działania związane z ochroną dobra dziecka, w tym powiadomiono sąd o jego zaniedbaniu i opracowaniu planu pomocy rodzinie.

Za każdą z tych spraw kryje się konkretna sytuacja życiowa i człowiek wymagający pomocy. Niekiedy jest to osoba pozbawiona wsparcia bliskich, innym razem pacjent, który po zakończeniu leczenia nie ma zapewnionej odpowiedniej opieki. W takich okolicznościach działania socjalne stają się ważnym elementem kompleksowej troski o pacjenta.

Pomoc, która nie kończy się w dniu wypisu

Jednym z najważniejszych zadań jest koordynowanie wsparcia jeszcze przed opuszczeniem szpitala przez pacjenta. Wymaga to bieżącej współpracy
z instytucjami pomocy społecznej, rozpoznania potrzeb oraz ustalenia, jaka pomoc będzie niezbędna po zakończeniu leczenia. Takie działania pozwalają lepiej przygotować pacjenta do powrotu do środowiska i ograniczyć ryzyko pozostawienia go bez odpowiedniego wsparcia.

We wrześniu wystosowano 88 pism i wykonano kilkadziesiąt kontaktów telefonicznych dotyczących pacjentów wracających do środowiska lokalnego
i objętych wsparciem OPS. Korespondencja i rozmowy służyły nakreśleniu potrzeb tych osób po zakończeniu leczenia oraz ustaleniu dalszych działań pomocowych.

W ramach pracy socjalnej szpital pomaga również w organizacji i wznawianiu usług opiekuńczych, nawiązywaniu kontaktu z rodziną, ustalaniu tożsamości pacjentów oraz koordynowaniu transportu osób pozostających pod opieką DPS lub OPS.
W razie potrzeby podejmowane są działania zmierzające do znalezienia odpowiedniego miejsca pobytu i zapewnienia pacjentowi warunków umożliwiających dalszą opiekę.

Ponad to udzielana jest pomoc osobom uzależnionym, obejmująca również składanie wniosków do Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

To praca wymagająca nie tylko znajomości procedur, ale także uważności
na drugiego człowieka, umiejętności współpracy i poszukiwania rozwiązań nawet
w bardzo trudnych okolicznościach.

Społeczna odpowiedzialność Starachowickiego Szpitala

Rola szpitala nie ogranicza się do diagnozowania i leczenia chorób. W praktyce oznacza również dostrzeganie problemów, które wpływają na zdrowie, bezpieczeństwo i jakość życia pacjentów. Brak opieki po wypisie, samotność, bezdomność czy trudna sytuacja rodzinna mogą sprawić, że powrót do codzienności staje się dla chorego równie dużym wyzwaniem jak sam proces leczenia.

Z tego względu działalność socjalna stanowi istotne uzupełnienie opieki medycznej
w Powiatowym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Starachowicach. Dzięki współpracy pracownika socjalnego z personelem szpitala, rodzinami pacjentów i instytucjami zewnętrznymi możliwe jest podejmowanie działań odpowiadających na potrzeby osób znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji życiowej.

„W tym miejscu należy podziękować za wysiłek i zaangażowanie Naszemu Pracownikowi Socjalnemu Pani Dianie Łebek, której praca zasługuje na wyrazy uznania” –  mówi lek. Jolanta Kręcka p.o. Dyrektora Powiatowego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Starachowicach i podkreśla, że „Szpital to nie tylko miejsce leczenia. To także miejsce, w którym dostrzega się człowieka i jego problemy, pomaga szukać rozwiązań oraz podejmuje działania, by po zakończeniu hospitalizacji nikt nie został bez niezbędnego wsparcia.”